Categorie: "De opwinding"

Moderne slavernij

70% van de werkenden vindt helemaal niets  aan het werk dat hij of zij doet. Ai. Moderne slavernij? Of gewoon laksheid? Slechts 30% is werkelijk bij het werk betrokken. Wat verdrietig. Bijna 20% van de mensen is zelfs actief niet-betrokken en tracht de productiviteit van anderen te ondermijnen. Ronduit deprimerend. Deze percentages blijken uit onderzoek verricht door Gallup aldus topondernemer Leen Zevenbergen op zijn website. Op wie moet je je nu richten als ondernemer in het bedrijfsbelang? Op de gemotiveerde werknemers of juist op de niet-gemotiveerden?

Steeds minder ‘echte’ ondernemers

Wat een merkwaardig verhaal vandaag op de voorpagina van Het Financieele Dagblad. De kop luidt: `Nederland telt steeds minder echte ondernemers’. Erg opmerkelijk wat er vervolgens in het artikel door diverse kopstuken als ‘echte’ ondernemer wordt bestempeld en wat er buiten valt.

Big business in de ruimte

Commercieel zijn satellieten big business geworden. Je hoeft maar enkele satellieten uit hun baan te schieten en de gevolgen op aarde zijn niet te overzien. We zijn met z’n allen zo afhankelijk van GPS  (EU systeem: Galileo) geworden dat de ruimte inmiddels door velen wordt gezien als het vierde medium voor oorlogsvoering naast ter land, ter zee en in de lucht. Iedereen wil de ruimte bezitten omdat ze daarmee hele landen kunnen laten ontsporen. De militarisering van de ruimte. Brrrr… Wordt Star Wars toch nog eens werkelijkheid…

UNOX over-de-band-tactiek

Elk jaar op 1 januari weer gemengde gevoelens als ik het groeiend aantal mensen de UNOX Nieuwjaarsduik zie nemen met de UNOXmuts op.  Afkeer en onbegrip vanwege het aantal schuddende billen dat je hysterisch gillend die veel te koude zee in ziet gaan. Maar als PRfreak neem ik toch mijn UNOX mutsje af voor de club…Het is een prachtvoorbeeld van wat we in vakjargon noemen: `de-over-de-band-tactiek`!

Acceptatiecampagne thuis-laptoppers

Waarom reageren mensen in de huiselijke sfeer zo anders op een persoon met een leesboek op schoot dan op iemand met een laptop op schoot? Iemand die op de bank ligt en helemaal verdiept is in een leesboek is gezellig. Een laptoppend iemand is een spelbreker… En dat terwijl die persoon met laptop op schoot ook net zo goed een digitaal boek aan het lezen kan zijn.. Tijd voor een publiekscampagne voor de acceptatie van de thuis-laptoppers.

Keiharde kogelregen

‘Hoe laat begint het schieten?’ zojuist (nog steeds bezig op het moment dat ik dit schrijf) op Nederland 3 gezien? Geniaal. Lebbis (Hans Sibbel) in actie. Op z’n best. Per seconde een keiharde kogelregen van grappen. Zo heerlijk om die man bezig te zien. Hij windt zich zo op dat je denkt: het kan niet erger. En ja hoor, dan blijkt hij zich daarna nog drie keer erger op te winden dan je voor mogelijk had gehouden. En het gekke is, je gelooft echt elk woord van hem. En geen moment van verslapping. En dat in een tempo waarin het ongelofelijk is dat die man nog kan denken maar ondertussen geeft hij ons continu waarheden als een koe en de ene overpeinzing na de andere mee. ‘We zijn bange poppetjes geworden’, ‘bankentuig’, ‘het degenereert terug naar de aap’ ‘God, hebbe zijn ziel en wel zo snel mogelijk’, ik heb het bedacht en het klopt’,  ‘du sollst gelukkig sein’, ‘wanneer leren we nou dat we van spulletjes niet gelukkig worden’, ‘astrologie is kabouter-shit’. Ik lig aan zijn voeten en  vergeef hem zelfs zijn vreselijke bloempotkapsel waar smaak nog kraak aan zit.

Kater zonder alcohol

De kater komt deze feestdagen wel erg vroeg. Heb nog geen enkel glas champagne naar binnen mogen gieten en het is al zover. Zuur. Erg Zuur.Vandaag een telefoontje vanaf kantoor. Een jonge topmedewerkster kondigde aan dat ze me gaat verlaten. BENG! BOEM! BULL’S EYE. ONE HUNDERDDDDDDDDDDDDDDD AND EIGHTY!

Dit zag ik dus echt niet aankomen. Zowel zij als ik superenthousiast tot op haar laatste dag. Mijn verbazing was dan ook groot. Ze gaf aan dat ik er niets aan had kunnen veranderen. Wilde toch meer de marketingkant op en kreeg prachtbaan aangeboden. Super fijn voor haar. Super klote voor de onderneemster. IK ZAL ER NOOIT, NOOIT AAN WENNEN DAT ‘MIJN’ MENSEN AFSCHEID NEMEN. EN DAT ZE TERWIJL JE PLANNEN MET ELKAAR MAAKT ONDERTUSSEN AL HUN FOCUS HEBBEN VERLEGD ZONDER DAT JE HET WEET! Wat een doffe ellende. Uiteraard alle begrip voor de persoon in kwestie en iedereen moet zijn hart volgen maar het valt me wel op dat het jobhoppen steeds sneller gaat. Ik verleg de focus naar de wat oudere `uitgejobhopten’ en nu meer concreet naar een Sambucca of drie. De kater heb ik toch al, dan maar liever ook nog het plezier wat er normaal gesproken aan vooraf gaat.

Het wordt bar!

De paginabrede kop op de voorpagina van een van de grootste dagbladen van ons land, luidde vandaag: ‘Het wordt bar!’Mijn eerste associaties hierbij lagen in de orde van grootte van een regelrechte sneeuw-tsunami, oorlog, hongersnood, watersramp en de grootste armoede. De forse foto eronder maakte de mate van ernst van de situatie duidelijk. Een volwassen meneer en een klein kindje allebei schaterend van het lachen op een sleetje door de sneeuw glijdend. Daaronder een foto van een rollende ijsbeer in de sneeuw. Daarnaast een bericht met als kop `minder files door crisis`. Nog een stukkie ‘Spyker nieuw bod op Saab’ en dat ons zeilmeisje Laura op St. Maarten is aangeland. Wat een narigheid inderdaad. Onheilspellend. Het wordt inderdaad bar. Maar dan wel als het gaat om het imago van deze krant als serieuze nieuwskrant! Op naar de Groene versie…

Vertrappen die handel!

Wat is dat toch? Als de gevestigde orde in het bedrijfsleven een nieuwkomer ziet op haar gebied, gaan direct alle signalen op rood. De deur wordt voor de neus dichtgeslagen van deze nieuwe partij en men bombardeert ‘m tot onderneming non grata en adviseert andere partijen dit ook te doen. Vertrappen die handel!

Kerstkaart afknapper!

HOUD AUB OP MET AL DIE GOEDGEMEENDE KERSTKAARTEN PER E-MAIL NAAR COMPLETE GROEPEN TEGELIJK! De kracht van een kerstkaartje is het persoonlijke. Dat iemand de moeite heeft genomen mijn adres op te zoeken, een kaartje voor mij te kopen, mijn naam en die van mijn gezin persoonlijk te schrijven op een envelop, een leuke boodschap op de kaart te zetten, een postzegel gelikt heeft en naar het post UIT vakje/postbus is gelopen om mijn kaart te versturen. Kortom, je bereikt juist het tegenovergestelde met die digitale massa kerstkaart! Wat een deceptie. Weer een echt persoonlijke relatie minder.